Calendar
 
   
 
Diary Update
 
 
เรื่องของปักเจกบุคคล
Friday 14 July 2006
จดหมายที่แม้วเขียนไปกราบตีน Bush
ดึงมาจาก manager.co.th
กลับมาแล้วครับ
เช้าวันใหม่กับที่เก่า
กลับมาเมืองไทยแล้วครับ
10:00 pm
เขียนยาวหน่อยนะ เพราะไม่ได้เขียนนาน
At the airport
ไปละนะ
contractor
หายไปนาน
โดเรมอนตอนจบ
....
Gonna update my diary .......
ขอบคุณครับ...
...............
Pre Feb 26
วันนั้นที่งานรับปริญญา
กระสือ วาเลนไทน์
forward mail ฉบับหนึ่ง
block สื่อ
พรุ่งนี้ สี่ กุมภา คุณจะไปเดินกับเขาหรือเปล่า
ประโยชน์ส่วนตัว กับประโยชน์ส่วนรวม
เสียงตามสาย

 
 
Favourites Diary
 
  dayalone
aims
 
 



 

วันนั้นที่งานรับปริญญา

เมื่อวานนี้...ผมได้ไปงานรับปริญญาของน้องคนหนึ่ง

...งานรับปริญญาของน้องคนนี้จัดที่ศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิตน์...ที่เดียวกับที่ผมรับปริญญาเมื่อหลายปีก่อน...แต่มหาลัยที่น้องจบกับที่ผมจบเป็นคนละที่กัน

...ถึงแม้ว่าสถาบันของเราจะต่างกัน แต่ความรู้สึกที่ได้จากในงานนั้นแทบจะไม่แตกต่างกันเลย

...ผมเห็นคนรุ่นใหม่ ที่จบการศึกษามาประมาณ สี่ ห้า เดือน เหล่านี้ วิ่งถ่ายรูปกันอย่างสนุกสนาน

บางคน...หอบหิ้วของพะรุงพะรัง

บางคน...มัวแต่กวักเรียกเพื่อนมาถ่ายรูป

บางคน...มัวแต่จัดชุดคลุย...ดูเหมือนว่ามันจะไม่เคยตรงสำหรับเขาหรือเธอเสียที

และมีอีกหลาย ๆ คน...ที่ถูกปล่อยไว้ข้างหลัง...ขาดการเหลียวแล

 

...คนที่ผมกล่าวถึงก็คือ พ่อแม่ ของเด็กบางคน ที่เดินทางมาจากที่อันไกลแสนไกล ... เพื่อที่จะมาร่วมยินดีกับพวกเขาเหล่านั้น

...พวกท่านตื่นแต่เช้า หยุดกิจวัตรประจำวันทั้งหมด เพื่อมาที่นี่ พร้อมกับชุดผ้าใหม่สีสด ที่พวกท่านลงทุนตัดใหม่ เพื่อมาใช้ในงานนี้โดยเฉพาะ

...แน่ล่ะว่า ด้วยอายุที่เพิ่มสูงขึ้นในแต่ละวันของท่าน จะทำให้พวกท่านเดินเหินลำบากขึ้นทุกที แต่พวกท่านก็พร้อมที่จะมีอยู่...ที่นี่...ที่ซึ่งร้อนอบอ้วน และเต็มไปด้วยผู้คนมากมาย

...เพียงเพื่อ...อยากจะอยู่เคียงข้างลูก ๆ และร่วมภูมิใจกับความสำเร็จของเขาเหล่านั้น

...แต่สิ่งที่พวกท่านเป็นได้ก็เพียง แต่ผู้คอยถือของพะรุงพะรัง และเดินตามพวกเขาอยู่ห่าง ๆ หลายคนเหนื่อยแทบขาดใจ หลายคนอาจนึกน้อยใจอยู่เล็ก ๆ ที่คุณค่าของพวกเขาช่างดูน้อยนิดในสายตาของ ลูก ๆ

...แต่ทั้งหมด ก็คงไม่สู้ความภาคภูมิใจ...ที่พวกเขาได้รับ...เมื่อเจ้าตัวน้อยในวันก่อน...จะเป็นปัญญาชนในไม่กี่ชั่วโมงที่จะถึงนี้....

 

งานรับปริญญาที่แสนสนุกและวุ่นวาย ยังคงดำเนินต่อไป...ภาพชีวิตที่หลากหลาย ก็ได้สะท้อนออกมา ให้เราได้เห็นอีกมาก...ผมยังคงนั่งมองละครแห่งชีวิตบนนี้ต่อไป...โดยนั่งอยู่เงียบ ๆ อยู่ในมุมหนึ่ง...เหมือนกับอีกหลายคนที่ดูเรื่องราวเหล่านี้ และเดินผ่านไป..........

 

     Share

<< กระสือ วาเลนไทน์Pre Feb 26 >>

Posted on Mon 13 Feb 2006 6:57




Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 
 
 
The best template from http://www.oblog.cn